تبليغاتX
شیدای سبز...
من نیز چو خورشید دلم زنده به عشق است . راه دل خود را نتوانم که نپویم .
 شيطاناندازه يک حبّه قند است 

      گاهي مي افتدتوي فنجانِ دلِ ما 

        حل مي شود آرام آرام بي آنکه اصلا ما بفهميم 

                                   و روحمان سر مي کشد آن را 

آن چاي شيرين را

   شيطان زهرآگين دیرین را

         آن وقت او خون مي شوددرخانه ي تن

                    مي چرخد و مي گردد و مي ماند آنجا

او مي شود من و . . .  

                   آنوقت افسوس بر من و افسوس برمن

  پناه بر خدا...

               دست نگه دارید

                اعوذ و بالله من الشیطان الرجیم....

                        همه چی تموم شد....

+ نوشته شده در  پنجشنبه 12 اردیبهشت1387ساعت 20:49  توسط سید مصطفی  |