| تبليغات | X |
 |
 |
|
هديه شما! كنج اتاق نشسته ايد غم غروب برگ ريزپاييز، در سلول سلول وجودتان، شعله مي كشد زنگ خانه به صدا در مي آيد... تا به دم در برسي... رفته است... دررا بازمي كني يك پاكت نامه ازلاي در مي افتد... كسي توي كوچه نيست ؟ دررا مي بندي و نامه را باز مي كني شكوفه هاي ريز و رنگين حسن يوسف از توي پاكت روي دستتان مي ريزد... چند كلمه با نستعليق شكسته روي يك كاغذ سفيد نوشته شده است: بسم الله النور شما به جشن میلاد حضرت فاطمه زهرا، دردانه رسول الله (عليهما السلام ) شده ايد.والسلام ... خشكتان زده است ...كمي كه با خودتان كنار مي آييد فارغ ازهر گونه فكر وخيال ديگر، به اين فكر فرو مي رويد كه حالا بايد،چه تحفه اي براي اين جشن با عظمت تهيه كنيد؟ باد برگ هاي توي حياط را به بازي گرفته است و تو هنوز دم درايستاده اي ... ديرنكني ! پاسخ هاي شما عزيزان،هدايايي است كه خواهد بود ضمنا به بهترين پاسخها دوركعت نمازعشق جايزه داده خواهد شد۰ منتظريم |
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه 21 خرداد1387ساعت 23:23 توسط سید مصطفی
|
|
||
|
|
|
|
|
یه نفر...همیشه...تموم رویاهاش با کسیه...وقتی به اون فکر می کنه...
|
||
|
+
نوشته شده در دوشنبه 6 خرداد1387ساعت 0:34 توسط سید مصطفی
|
|
||
|
|
الهم عجل لوليك الفرج... |
|
شبنم دیدگانم را به ضریح سجده گاه تو دخیل می بندم و بوسه بر خاک بندگیت میزنم تا قلبم را به بیکرانگی عشقت پرواز دهی.و وجودم را از چشمه جوشان مهرت سیراب کنی. به حق رحمتت یا ارحم الراحمین... ساقیم دست من از جام می دوست تهی... از سر لطف خدا هر چه رسد دلشادم... |
||
|
|
الهم صل علي محمد و آل محمد |
|
|
صفحه نخست پست الکترونيک آرشيو وبلاگ |
||
|
|
الهم اشف كل مرضانا |
|
|
|
|
قلم بدستان |
|
|
سید مصطفی شيدا |
||
|
|
|
|
|
طراحي و تنظيم قالب
شيدا
|
||
احساس می کنه زندگیش با اون، واسش خیلی با ارزشه...
احساس می کنه زندگی واسش با اون یه حال وهوای دیگری داره...
پس هروقت دلش می گیره..
این حقیقت رو به خاطرمی آره..که،همیشه تو یه جایی،تو گستره ای ازمهربونی، تو پهنای دل تمومی عاشقان، بیقرار کسیه، که نامش ورد زبون همه عاشقاس،اگه خواستی دهنتو شیرین کنی،اگه خواستی یه صفایی بدلت بدی
کافیه،اسم قشنگشو، واسه یه بارهم که شده، مزمزه اش کنی،یقین بدون که مزه اش، تا مدتهای مدید، دهنتو شیرین نگه می داره....
آقا یا صاحب الزمان (عج)
هدیه یه خواهر مهربون واسه وب خودش،ماهم با دیده منت،رو چشه مون می ذاریمش