شیدای سبز...

هر چه می خواهد دل تنگت بگو....

razavian — Fri, 19 Mar 2010 19:49:18 GMT

ای پاکترین حس خدا:خسته و غریبیم،درکوچه های بیکسی وسرگردانیم در واپسی ها، نیازمان تویی و بس.دیرگاهیست که درسپیــده دم پاییــزی،درجــاده هــای مه گرفتــه، برفراز کوهی ازعشق،ازغم فراق تـو نــاله ها سرداده و از دوریت چــون ابــربهــاری گریسته ایم.....

"آدینه" که میشود با بغل بغل احساس ناب به پیشواز خورشید می رویم تا سراغی ازتو بگیریم ای مسافر مهربانی: تا کی؟ لباس ياس برتن لحظه هایمان بپوشانیم؟؟؟ تا کی؟ پـژواک دردها و صـدای نـاله هـایمان را بـرایت بفــرستیم؟؟؟

ای گل نرگس:وقتی دستهایمان خالی از دعا برمیگردند و اشکهایمان طعم درد می دهند... وقتی درکــوچــه بــاغ " فــراق و هجــران "،مقسـوم علیه نگاهمان،آیه ای ازسکوت می شود و از شـانه های خیسمان حسـرت می بارد.

آیا کسی هست ؟ مهلت عاشقیمان را تمدید کند ؟ ؟ ؟ آیا کسی هست ؟ عهد نامه حضوری سبز را امضا کند؟ ؟ ؟

اي مظهر آرامش:درسايه چند ركعت گريه اي كه پنجره دلم را به نگاهت گره زده،جا مانده ام.

و حالا شما عزیز بزرگوار و مهربان گرامی:
حتما"حرفها،گفته ها،سوزدلها،نجواها و ناگفته های فراوانی تو دلت داری که می خواهی،به عرض آقا،مولا، و سرورمان بقیه الله الاعظم،حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف، برسونی.
این قسمتو واسه همین گذاشتم که بتونین براحتی،هرچه احساس ناب،هرچــه ارادت و هرچه عرض ادب نسبـت به مولا دارید بهشـون ابـراز نمـایید.بـاالطبع،احساسات لطیف و دستنوشــته های زیبای شمــا عزیـزان دراین قسمـت،خودش مجمــوعـه ای ازعـلایق، سـلایق و انـــدیشـه های خــوب و قشنـگ واســه مـن و حتی خود شما مهربانان خواهد بـود نظرات همگی شما عـزیـزان را به فال نیک می گیـرم و امیدوارم درآینـده ای نزدیک درتقـویم روزانه مان،شاهــد ثبت روزی بنام : سالگرد ظهورحضرت مهدی (عج) باشیم .

این بار دیگر عاشق خدا شده ام.

razavian — Mon, 02 Nov 2009 18:29:18 GMT

در آستانه تو بی کلام می بارم.

دلم را درحریمش جا گذاشتم...

    لبیک اللهم لبیک. لبیک لا شریک لک لبیک

ای حریم کعبه محرم بر طواف کوی تو          من به گرد کعبه می‎گردم به یاد روی تو

گرچه بر مُحرم بود بوئیدن گلـــها حرام           زنــده‎ام من ای گل زهرا ز فیض بوی تو

                   بیا ای گل زهرا کجایی

پ.ن:کاروان ها،یک به یک عازم مکه و مدینه میشوند.خیالتان تخت،ما هنوز،جا مانده ایم.

شاید اینروزا تو کوی و برزن چشم شما هم به بیرقهای سبز رنگی افتاده است که بر سر در خانه ها زده شده است و یا موقع عبور از عرض خیابان، به ماشینهایی برخوردین که با پارچه سبز رنگ* حکایت از بدرقه عزیزانشان به خانه خدا می باشند.

*:خواهشا ْقداست و حرمت سبز را ارج نهیم. نشود بخاطر تملق بعضی ها،اسباب سیاست شود.

همیشه تو این مواقع دلم می گیرد واسه اینکه توفیق این زیارت بسیار عظیم و بسیار معنوی،تا بحال و چرا به اسم ما نخورده است و زمانی دلگیرتر می شوم که می بینم بعضی از دوستان هم قطاری، سعادت یارشان شده و توفیق دیدار یار نصیبشان،و عازم بیت الله الحرام شده اند.

حسودی و اینجور واژه ها تو ذاتمون نیست ولی با دیدن صحنه های باشکوه اعزام این عزیزان و بدرقه پرشور آنها،ناخوداگاه حسی به سراغمون میاید که ای کاش ما هم جزو این دسته از عزیزان بودیم.

قوانین و برنامه های دولت هم بطوری ردیف و ساماندهی شده است که محال است تا ده،پانزده سال بعد حتی اگه یکی ثبت نام کرده باشد.نوبتش برسه و اسمش دربیاد.

مجبوریم با همین دل وا مانده خود،تک و تنهایی بسازیم و بسوزیم و تو خلوتکده احساسمون دلمون را به اون ساعات و لحظات خوشی امیدوار کنیم که شاید از بخت و اقبال ما و لطف و عنایت خود خود خداوند فرجی حاصل شود و با دعای خیر عزیزی قرعه این سفر بنام ما هم رقم بخورد.البته کی و چه زمانی،فعلا بمونه تا اونوقتی که خودمون به عینه مشاهده کنیم در مسیر حرکت بسوی نهایت آمال و آرزو خانه خویش هستیم.

عزیزی در توصیف این سفر،توفیق زیارت بیت الله الحرام و مدینه منوره را برای ما طلب کرده بودند.دلمان می خواهد ما هم به نیت خیر، دعایی در حق این عزیز بزرگوار و سایر آرزومندانی که دلشان در جهت رسیدن به خانه خدا لحظه به لحظه پر میزنه،بکنیم و از خود خداوند متعال،زیارت خانه خویش و زیارت قبه سبز رنگ رسول الله(ص) و قبور مطهر ائمه معصومین بقیع را برای همه خواستگار باشیم.

دلهایتان به معنویت عشق،چشمانتان متبرک به خانه خدا و دستهایتان بر مشبک های بقیع قفل باد.

الهم الرزقنی حج بیتک الحرام بحق سیدالشهداء سلام الله علیه...

پرنده ها هم عاشق می شوند.

razavian — Fri, 30 Oct 2009 08:39:18 GMT

گفته شده است که عکس این دو پرنده در کشور اکراین گرفته شده است. میلیون ها نفر در کشور آمریکا و اروپا با دیدن این عکس ها گریه کرده اند. عکاس این عکس ها آنها را به بالاترین قیمت ممکن به روزنامه های فرانسه فروخته است و تمام نسخه های روزنامه در روز انتشار این عکس بطور کامل فروخته شده است.
پرنده ماده زخمی روی زمین افتاده و منتظر شوهرش می باشد

پرنده نر برای همسرش با عشق و دلسوزی غذا می آورد

پرنده نر مجددا برای همسرش غذا می آورد اما متوجه بی حرکت بودن

وی می شود لذا شوکه شده و سعی می کند او را حرکت دهد

لحظه ای که متوجه مرگ عشق خود می شود شروع به جیغ زدن و گریه کردن می کند

در کنار جنازه همسرش می ایستد و همچنان به شیون می پردازد

مطمئن میشود که عشق به او باز نمیگردد لذا با غم و ناراحتی کنار جنازه وی آرام میایستد

ياد بگيريم....

زندگی یعنی عشق !!!

با تشکر ویژه از وبلاگ پیدای پنهان:http://razaviyan.blogfa.com/

السلام عليك يا فاطمه ي معصومه (س) ، السلام علیک یا غریب الغربا...

razavian — Tue, 20 Oct 2009 15:04:18 GMT

السلام علیک یا ثامن الحجج یا علی بن موسی الرضا علیه السلام

ایکاش نشاط شیعه تکمیل شود امسال دو بار سال تحویل شود

ایکاش به هشت هشت هشتاد و هشت در امر ظهور یار تعجیل شود

وقتی دلت به نور جمال معشوق منور می گردد...

                وقتی حرف دل آدمی ، خاطر خواه داشته باشه....

                   هر کسی برای خودش حرفایی واسه گفتن داره...

رواق بزرگ دارالحجه، اوج معماری و هنر زیبای اسلامی (زیر صحن انقلاب)

           وقتی راز دل آدمی ، بر پنجره عشق، قفل می شود...

           قطعه ای از بهشت، که با کل عالم عوض نمی کنم...

                        آغاز زندگي مشترك با مدد گرفتن از ارباب عشق

سقاخانه اسماعيل طلا...

نادر شاه افشار در جنگی که در هرات میکند سنگی به ظرفیت 3 کر آب که یک پارچه است را به غنیمت میگیرد و اعلام میکند هر کس این سنگ را بدون اینکه آسیبی برساند به مدت 12 روز به مشهد الرضا (ع) برساند جایزه ویژه ای نزد من دارد فردی اقدام به این کار مینماید و بعد از 9 روز سنگ را به مشهد می آورد و به خیال اینکه خوش خدمتی کرده و زودتر از موعد مقرر سنگ را به مشهد رسانده نزد نادر شاه میرود و تقاضای جایزه اش را مینماید نادر شاه دستور میدهد چشم های او را کور کنند تا دیگر روی حرف او حرفی نزند چرا که او گفته بوده 12 روزه و این فرد 9 روزه سنگ را آورده است!!!

این سنگ در کنار جوی آبی که آن زمان از وسط این صحن عبور میکرده نصب میشود و مردم برای رفع تشنگی ازآب درون آن استفاده میکردند

چند سال بعد هدیه ای به دربار نادر شاه افشار میرسد نادر شاه میخواهد این هدیه را باز کند ولی یکی از سرداران سپاهش بنام اسماعیل خان از او میخواهد چون این بسته مشکوک است آن را در خارج از شهر باز کنند نادر موافقت می کند بسته در خارج از شهر باز میشود و درو نش مواد منفجره بوده به محض باز گشائی انفجار رخ میدهد .

نادر شاه به جهت زکاوت اسماعیل خان و به شکرانه این که از این بلا جان سالم بدر برده دستورمیدهد هم وزن اسماعیل خان به او طلا اهدا کنند اسماعیل خان هم طلاها را صرف ساختن جایگاه آن سنگاب کرده و گنبد و پایه های سقاخانه را طلا مینماید بدین جهت از آن زمان سقا خانه را سقا خانه اسماعیل طلائی نام گذاری کرده اند.

حكايت نقاره زني...

يک گروه 9 نفره عاشق شامل 5 نفر تبار و 4 نفرکرنا زن که اصطلاحاً کشيک چي رسمي آستان قدس هستند نقاره را با هدف :

1ــ شکوه و عظمتِ حريم قدس ثامن الحجج علي بن موسي الرضا(ع)

2ــ حمد وثنا ئي براي آغازو پايان هر روز

3ــ هشداري براي کساني که از نماز غافل شده اند

هر روزه غير از 2ماه محرم وصفر و ايام شهادت و عزاداري بمدت 20دقيقه قبل از طلوع و غروب آفتاب مينوازند.البته در طول ماه مبارک رمضان نواختن نقارهِ صبح گاه به هنگام سحر برگزار ميشود تا افرادي که مايل به صرف سحري و شب زنده داري هستند مطلع باشند.و اين نواي روح فزا در ايام عيد و شادماني و در آغازين ساعات روز(8 صبح) و در هنگام تحويل سال نو نيز نواخته ميشود

همچنين در گذشته هنگامي که از جانب سلطان ابالحسن علي بن موسي الرضا (ع) کرامتي صورت ميگرفت ويا بيمـــاري شفـــا ميگرفت نواخته ميشد که بنا بر دلايلي اين رســـــــم فعلاً انجام نمي گيرد.و اما تاريخچه اين نواي ملکوتي....

بر ميگردد به سال860هجري قمري ، حدود 567 سال قبل که ميرزا ابوالقاسم بابر نوه گوهرشادخانم به مشهد آمد.و در سال 1282 هجري قمري 145سال قبل و در زمان ناصر الدين شاه نقاره خانه به مکان فعلي البته با معماري چوبي و سقف شيرواني انتقال يافت.

در سال 1379 هجري قمري 48 سال قبل توسط آستان قدس رضوي ساختمان نقاره خانه با بتن مستحکم و به کاشي کاري مقرنس آراسته گرديد.تنها در اين مدت 567 ساله به مدت 8 سال از سال1312 تا1320 هجري قمري به دستور رضا خان نقاره زني تعطيل گرديده است.

*:اینروزا دلمون باز برا حرم تنگ شده است،دعامون کنید. باور کنید پر گشودن در آسمان حریم قدسی حرم، تنها مال کفتر های عاشق آقا نیست.هر کی دل عاشق و شکسته ی داشته باشه می تونه از هر نقطه این کره خاکی دلشو حواله مشهدالرضا بکنه....التماس دعا

این گل زیبا هم تقدیم به همه زائران،دوستداران و محبان ائمه معصومین سلام الله علیهما

*: (عكس ها تحفه حضور در محضر عشق است)

هر گونه برداشت آزاد است.

razavian — Wed, 14 Oct 2009 14:36:18 GMT

اگر یكی باشـــه مَنـــو بفهمــــه براش غرورمو به هم می‌زنم.

گریه كه سهله،زیرچتر شونه‌ش تــا آخـــر دنیـــا،قـــدم می‌زنم.

نكته: هرگونه برداشت فكري آزاد است.لطفاً نظر بدهید.

اینجا،دلی که برای خدا تنگیده بود.

razavian — Mon, 05 Oct 2009 18:25:18 GMT

دل نوشته ۱:شما اول انگشتتان را در استمپ زده،آنرا جوهری می کنید بعد پای یک قرارداد انگشت زده و آن را تائید می کنید یعنی تا این انگشت خودش جوهری نشود نمی تواند برگ کاغذی را جوهری کند.

هندسه عالم نیز همینطور است تا خودمان یک ویژگی یا صفتی پیدا نکنیم نمی توانیم دیگران را دعوت کنیم تا آن ویژگی یا آن صفت را پیدا کنند،این است که قرآن گلایه می کند از کسانی که حرفهایی را می زنند و مردم را به خصوصیاتی دعوت می کنند در حالی که در خودشان نیست.لم تقولون ما لا تفعلون... چرا یک حرفهایی را می زنید که خودتان انجام نمی دهید و در خودتان نیست.

دل نوشته ۲:توی بدن آهو یک قسمتی هست به نام نافه، خون می رود آنجا و تبدیل به مشک و عطر می شود و چقدر قیمت پیدا می کند.مردم هم آن را به سر و صورت و جامه خود می کشند.

دستگاه الهی مثل نافه است هر کسی هر قدر آلوده باشد برود آنجا،پاک و مطهر می شود و گذشته او اصلاح می شود،تا جایی که تمام بدی هایش به خوبی بدل خواهد شد.یبدل الله سیئاتهم حسنات... تمام بدیها و گناهان انسان به حسنه و خوبی و زیبایی تبدیل می شود.

س ل ا م ،اینجا کسی هست ؟ ؟ ؟ کاش باشی و ... باشم.همیشه صدایی در قلبم فریاد می زند که بدون تو همه چیز پر می شود از خلاء ! صدا می گفت که تو هستی و من نشنیدم.نخواستم که بشنوم. من خودم را به نشنیدن زدم.

"پشیمانم".

حالا...اینجا...درست زیر خراوارها خاک...همه چیزم شده ، همین !!!

"پشیمانم "

یک فرصت دیگر می خواهم....می شود ؟ ؟ ؟ الهي و ربي !!! مي شود ؟‌؟‌؟

به اميد ایمان.... همه فكر و ذكرم اون، فقط فقط اون !

مشغله کاری....

razavian — Sat, 26 Sep 2009 18:37:18 GMT

مرد برای هضم دلتنگیـــاش
گریه نمی‌كنه ، قدم می‌زنـه....

گریه نمی‌كنم ، نه این‌كه سنگم گریه ،غرورمو به هم می‌زنه....
مـــرد برای هضـــم دلتنگیـــاش گریه نمی‌كنه ، قـدم می‌زنه....

گریه نمی‌كنـــم ، نه اینكه خوبم نه اینكه دردی نیست ، نه اینكه شادم...
یه اتفــــاق نصفه و نیمـــه‌ام كه یهــو میـــــون زنـــــدگـــــی افتـــــادم...

یه ماجــــرای تلخ ناگـــزیـــرم!!! یه كهكشونم ، ولی بی‌ستاره
یك قهوه كه هرچی شكر بریزی بازم همون تلخی ناب رو داره

اگر یكی باشـــه مَنـــو بفهمــــه براش غرورمو به هم می‌زنم.
گریه كه سهله، زیرچتر شونه‌ش تا آخر دنیـــا قــــدم می‌زنـــم.

گنگ....

razavian — Tue, 22 Sep 2009 20:30:18 GMT

اينروزا هر چي دنبال مطلب خاصي مي گردم پيدا نمي كنم.اصلاً مطلب معمولي هم به ذهنم نمي رسه... يه چيزايي شبيه گنگ هستم.كلمه ي " گنگ " را كه سرچ می کنم به نظرم رايانه هم تو پيدا كردنش می مونه، چيز بدرد بخوري پيدا نمیشه.به نظرم كلمه خوبيه واسه ي اغلب وقتا، اينجوري بگم بيشتر وقتا اگه حوصله ي كاري را نداشته باشم يا دستم به طرف كاري نره...اونوقت ميگم حافظه ام هنگ كرده، يا ميگم گنگم، تو اصطلاح دروني خودم يعني بي حوصله ام ولي اگه بخوام دستمو پيش شما عزیزان رو نكنم ميگم گنگ....

شده بعضي وقتا، مطلب يا سوژه يا يه چيز خاص بدرد بخوری از سر و روم بالا بره، ولي در مقابل، لحظاتي هم شده كه هر چي انيشتن بازي در آوردم.و ارشميدس و سقراط را ميهمان بوعلي سيناي خودمون كردم چيزي از ذهنم خطور نكرده كه نكرده....

حال من بي حوصله تو مرحله گنگم،لطفاً تو گوگل و اينا سرچش نكنيد.چيز بدردبخوري پیدا نمیشه.اين تصويرو هم نميدونم از كجا و به چه دليل و براي چه آوردمش، بزاريد بحساب همون گنگ بودنم،شايد هر وقت تو انتخاب تصوير واسه ی مطلبی مي مونم اولين چيزي كه به ذهنم مي رسه همين جور تصاويره...

الهي بي حوصله نشيد،اون لحظه بايد یه جورایی گنگ هم بشيد پس اونوقت چه فرقي بين من و شما... بعضی وقتا باید ننوشت،باید ایستاد،باید نگاه کرد باید دست از قلم كشيد.یه چیزایی تو همین مایه ها....

من خراباتیم از من سخن یار مخواه " گنگم " از گنگ پریشان شده گفتار مخواه.

بی کلیشه....

razavian — Mon, 07 Sep 2009 02:07:18 GMT

: ویژه شبهای قدر...

حديث قدسي :لَو عَلِمَ المُدبِرونَ کَيفَ اشتياقي بِهِم لَماتوا شَوقاً........

اگر آنان که از درگاه من روي برتافتند ، مي دانستند که چقدر مشتاق آنان هستم،هر آينه

از شوق،جان مي سپردند.

پ.ن ۱: بسم الله الرحمن الرحیم قل هو الله احد۱ الله الصمد۲ لم یلد ولم یولد۳ ولم یکن له کفوا احد۴ تو ختم قرآنم،تنها سوره ای که فوق العاده بدلم نشست و قدری بیشتر در آن تامل کردم همین سوره اخلاص بود.یه بار با حوصله بخونیدش.مخصوصاْ تو این شبا که بیشتر از همیشه بهش نیاز داریم.فكر كنم اینروزا خودش،دونه دونه به دلای همه ی ما سر میزنه.....یه موقع اگه رد پایی ازش سراغ داشتين ما رو بی خبر نگذارید.مطمئناً،همين دور و براست اگه كمي با حوصله جستجویش بكنيم.

In the Name of God , the Merciful, the compassionate
(Say: He is Allah , the One (1
(Allah, the eternally Besought of all (2
(He begetteth not nor was begatten (3
(And there is none comparable unto Him. (4

« very very tanks of parvazesabz، web »

نامه اي به او كه ناديده ميبيند و ننوشته ميخواند.خداي عزيزم! لطفاً شخصاً مفتوح فرمائيد.

بگذار خود را معرفي كنم.من مخلوق خالق يكتا و مملوك مالك بي همتا و عبد معبود هستم.كه از بندگي تنها نام آن را به دوش مي كشد.من همان مرزوق روزي دهنده بخشنده و كريمي هستم كه نمك مي خورد و نمكدان مي شكند.من سائلي هستم كه دست نياز به سوي خداوند رحمن و رحيم دراز كرده و ضعيفي هستم كه به در قوي ترين آمده است.

اي عزيز:تو حكيمي و سزاوار نيست كه من ذليل را رها كني.تو غافري: و من خطاكار.پس جز خانه تو به كدامين سو بايد بروم؟مگر نه اينكه فرموده اي بر زيردستان سخت نگيريم.پس اي بردبار و دانا:بر من عجول و جاهل آسان بگير روزي كه ريز و درشت اعمالم را نمايان خواهي كرد.نمي خواهم ناله هايم قطع شودبغض گراني دارد اين گلوي من كه با شيون و زاري هم رهايم نمي سازد.شكر خدا كه گرچه بدم و ليكن خدا آه و ناله هاي توبه كننده را دوست دارد مگر نه اينكه حكمت اين ايام الله،افتادن در دامان خدا است.بار خدايا:جواب اين نامه را در دل زنگار گرفته ام القا بفرما تا رنگ خدايي بخود بگيرم.بگو كه مرا مي بخشي ؟

يا ستارالعيوب:زشتي هاي مرا بپوشان و آبرويم را مريز.ياغافرالذنب و الخطيئات:نامه اعمالم را پاكسازي فرما،و اي خداي رحمن و رحيم: به نام تمامي اسماء حسنايت،دست اين حقير را بگير و مرا بحال خودم وا مگذار حتي براي لحظه اي....... خب خداجون،نامه ام تمام شد منتظر جواب تا سحر فردا مي مانم.

پ.ن ۲:با ظهورشان عالم بهار می شود.

...ما از همان کودکی تو را دوست داشتیم.با همه فطرتمان به تو عشق می ورزیدیم وبا همه وجودمان بی تاب آمدنت بودیم.عشق تو با سرنوشت ما عجین شده بود و آمدنت طبیعی ترین و شیرین ترین نیازمان بود.اما....اما...

کسی به ما نگفت که چه گلستانی می شودجهان،وقتی تو بیایی.کسی به ما نگفت که وقتی توبیایی پرندگان در آشیانه های خود جشن می گیرند و ماهیان دریاها شادمان می شوند و چشمه ساران می جوشند و زمین چندین برابر محصول خود را عرضه می کند.

به ما نگفتند که وقتی تو بیایی دلهای بندگان را آکنده از عبادت و اطاعت می کنی و عدالت بر همه جا دامن می گسترد و خدا به واسطه تو دروغ را ریشه کن می کند.به ما نگفتند که وقتی تو بیایی زندگان آرزو می کنند که کاش مردگان شان زنده بودند و عدل و آرامش حقیقی را می دیدند و می دیدند که خداوند چگونه برکاتش را بر اهل زمین فرو می فرستد.

ماه ماه رمضان، ماه خدا و شبها ، شبهای با عظمت قدر است. شبهایی که بنوعی تقدیر و اموراتمان به آقا سپرده می شود.ما هم برای سلامتی و تعجیل در ظهورشان دعا کنیم.

رمضان و ضیافت الله...

razavian — Wed, 19 Aug 2009 19:26:18 GMT

خدايا : قصه ام را همین شبها بنویس لطفـاً : با اجازه . . .

به نام بخشنده بی همتا...

باز هم پس از یک سال رسیدیم به روزهایی که شاید بوی ریا ازش نمی آید.فقط فقط بوی خدا می آید. صدای ربنا میآید.صدای الغوث می آید.صدای یا رب یا رب.صدای موذن،صدای قرآن،بوی افطار،بوي سحري، بوي نیایش، بوي عبادت،بوي اشک،بوي توبه،بوي اطاعت و بوی بندگی مي آيد.شیطان زنجیر می شود. آری آري فقط بوی خدا می آید.یکی شدن همه و همه برای یکی شدن،دعوت به سفره و مهمانی خدا، مهمانيی كه با مهمانی هاي ديگر خيلي فرق مي كند.گرسنگی زیبا می شود و تشنگی پاداش فراوان دارد.همه راستگو می شوند.

خدایا ممنونم. که یک بار دیگر اجازه نشستن بر سرسفره ي خويش و دعوت به این مهمانی را به من عطا فرمودي.نشستن برسر این سفره لیاقت می خواهد.خدایا خودت دعوت كننده ای،خودت میزبانی، میهمانی ناخوانده ام،با دست هایی خالی، که دار و ندارش توئی و بس،پذیرایش باش.

آدم وقتی روزه است، نه که روزه هست و هر از گاهی تشنه و گرسنه میشه، دلش همه چی می خواد با خودش میگه بزار وقت افطار برسه، آب و با پارچ سر میکشم،چایی هم دو تا دو تا روش،از کوکو هم می خورم،سبزی و تربچه را که دیگه نگو، آخ جوون آش رشته هم هست، اونم آش های رشته های مامان جونم با کشک و پیازچه و خلاصه....چون موقتاَ دستش از خوردن و نوشیدن کوتاه است،همه چی دلش میخواد، اما وقتی افطارشو میکنه و به نهایت اونیکه قبل افطار میخواست میرسه و اشباع میشه،میبینه بابا تو اون مرحله ی روزه بودن، و دهان و چشم و گوش بسته بودن، لذتی وجود داشت که بعد افطار نیست. اونزمون همه چی دم دستش بود،خوردنی،نوشیدنی،استراحت،دلبستگی،دروغ،غیبت، تهمت، افترا،داد و هوار.و چون قصد و نیت،فقط فقط خود معبود و رب جلی بود و هیچکدوم این سلایق،در جهت رسیدن بخدا تو روحیه اش تاثیری نداشت.بنابراین همه عشق و معنویت تو زمان روزه بودن بوده است. افطاری زيیائیش در اینه که موقع اذان که نزدیک میشه آدمی بیشتر تو خداوند فرو میره، هی به غروب آفتاب نیگاه میکنه پنجره را باز میکنه،ببینه اذان گفته میشه یا نه،حیاط و آب پاشی میکنه، با آب حوض بازی میکنه،به کوچه سر میزنه،یه چشش به مناره های مسجده و یه گوشش به رادیوست،خودش کم کم سوای روزهای دیگه که شاید کاری نکنه به آشپزخونه سرک میکشه،سفره را پهن میکنه،حتی تو اون دقایق آخر روزه داری کمک میکنه که غذا زودتر سرو بشه،و خلاصه در تلاش و تکاپوست که مقدمات سفره را هر چه زودتر فراهم بکنه.

اونزمون که تو سینی،چایی با استکان و نعلیکی میخواد بیاد سرسفره. یا اونزمون که رنگ چایی تو استکان ریخته میشه و می خوان روش از سماور،آبجوش باز کنن، اونزمون که سینی یه کم تو دست مادرامون، تکون میخوره و صدای قشنگ و موسیقی ملیح ضربه خوردن استکان چایی به نعلبکی به نوازش در میاد و..... سوای اینکه این صدارو چقدر دوست دارم.
تقارن این تیک تیک استکان و نعلبکی با صدای موذن که از ماذنه بلند میشه، همراه با حال و هوای زود غذا کشیدن و ریخت و پاش های دم افطاری، خونه را غرق در حالت معنوی خاصی میکنه.

اینارو گفتم که:

هر کسی، تو هر حالتی که سر سفره ی افطاری حاضر میشه،یکی بغل دست مادر کمکش میکنه،یکی رو سوپ،تو سوپ خوری سبزی میریزه، یکی برنج زعفرانی را با خلال بادوم و پسته رو سینی برنج تزيین میکنه، یکی چایی عطراگین با هل دم میکنه،یکی میاد برکت سفره را با ادب کنار بشقاب ها می چینه یکی مواظب کوچولوهاست که مزاحم اون یکیا نباشن،یکی تو این گیرو دار،ذهنش فراتر از اینهاست و واسه ي عزیزان بیمارستانی و زندانیان و گرفتاران دعا میکنه....خب!!! تو اون لحظات شیرین سر افطاری، اگه یکی هم پیدا شد که دستاش بر پهنه آسمون بلند،و به همه،به خونواده اش،بدوستانش به عزیزانش، به موفقیتش وخلاصه به همه ی حاجتمندان دعا میکنه،بعد همه اگه دلش تکونی خورد و یه کم بغضش ترکید واسه ی این حقیر از سر تا پا گناه هم دعايي بکنه.

ماه، ماه بهار قرآن است، ماه شب های قدر است،ماه قشنگ خدا،ماه بخشش و غفران است،مژده دهید كه ماه قشنگ رمضان از راه رسيد.این ماه برهمه شما عزیزان و بندگان پاک خدا تهنیت باد.

پ.ن ۱:تق،تق.تق.در را که وا کردم خودش بود،گفت:آماده شو که باهم برویم،میخوام تو رو به اون بالا بالاها ببرم.ماه،ماه منه،من خودم اومدم پیشوازت،اومدم بگم که میخوام از دستت بگیرم،اومدم بگم که، هر چی میخوای بهت بدم.هر كاري كردم،نه تونستم با خدا همسفر بشم و نه تونستم به داخل دعوتش كنم.روم نشد،خدا رو که فرستادم رفت،پشت در،به افکار،به رفتار،به اعمالم که فکر کردم، دیوانه شدم.

پ.ن۲:رنگ سیاه،هر چند،دلگیر و کسل کننده بنظر می رسد،ولی اگه همین رنگ سیاهی بعضی وقتها نباشد هویت و زیبایی رنگهای دیگری که در کنار آن،جلوه و زیبایی اصلی خودشان را نشان می دهند، معلوم نمی شود.خوبی ها،بدیها،و رفتار و اعمالمون نیز همینطورند اگه بعضی هاشون نباشند جلوه و ذات اصلی بعضی هاشون بروز نمی کنند.ماه رمضان،برترین ماه ماه هاست هرکاری که تو ماه ها و روزهای دیگه انجام دادین و شاید هم تا حالا بدلتون ننشسته،و احساس خجلی و شرمساری مي كنين و دارين از خجالت آب ميشين،بهترین فرصت برای جبران است،سعي كنيد از قافله السابقون السابقون ها،عقب نمونید.

پ.ن۳:خدایا:تو این ایام بس مبارک و عزیز که هرلحظه اش،هزاران هزار ثواب و برکت دارد و حتی نفس کشیدن و خوابیدن تو اون،عبادتی بزرگ محسوب میشه،اغلب عزیزان به یمن دل پاک و مهربانشان،از همدیگر و در آخر از بنده ی حقیر التماس دعا میکنند.خود خودت خوب میدونی که من،اونی نیستم که ازم التماس دعا بکنن،اونقدر غرق گناه و معصیت وخطا هستم که خودم هم گاهی وقتا از خودم فاصله می گیرم. اما..خودت گفتی که ماه،ماه خودته،سفره و احسان مال خودته،عفو و بخشش مال خودته،نوشتن ثواب دست خودته، دادن بخت و اقبال دست خودته....خب خداجون،راضی برضائک،راضی هستیم به رضایتت،خودت هر چی مصلحتمونه،همونو بده، هر چی به صلاحمونه اونو بده،هر چند یادمه در زدی و خواستی مهمونم بشی،از خجالت و ازشرم بار سنگین گناهام،پشت در نگهت داشتم و بدلم راهت ندادم ولی...خداجون،حداقل این عزیزان و این التماس دعا کنندگان را از در جود و کرم و مهربونی خودت، دست خالی برنگردون،اینا به هزار امید و آرزو بدرت اومده ان،نزار پیش اینا،حداقل حجب و حیا و آبرومون بریزه...یا ستار العیوب،اغفر ذنوبی وذنوب والدینا و ذنوب امواتنا برحمتک.لطقاْ ایندفعه هم خدایمان باش.

پ.ن ۴:میگم خداجون،اگه این در رحمت و مغفرت، اگه این رحمان و رحیم بودن و اگه این شبهای لیالی قدر که سرنوشت همه را تو اونا قرار دادی،نبودن!!! ایندفعه کجا می رفتیم؟ ایندفعه در کی را باید میزدیم؟ عجب خدایی هستی!عجب یکی یدونه هستی!عجب بموقع بداد بندگان از همه جا مونده ات میرسی!شكرش باقيه، تو اون لحظات گیرو دارمون،یه لحظه از ذهنمون میگذری که خدايي هم وجود داره! اگه اونزمون،تو هم وجود نداشتی! اونوقت چیکار باید می کردیم.يكي مي گفت از خيلي وقتا پيش،همه جاي زمينو دنبال خدا مي گردم ولي پيداش نمي كنم،اون يكي گفت،تازه تو خط ما افتاده اي ما آسمونارو هم دنبالش گشته ايم،نيست نيست،كجايي بابا!!! غافل از اينكه،دل هر ذره را كه بشكافيش،آفتابيش در ميان بيني..... اي دل غافل !!!

پ.ن ۵:امروز به نظرم شیطونه فالگوش واستاده بود دیروز صحبت از لباسشویی کردم امروز راستی راستی خراب شد.هیچی دیگه،حال ما هم خراب شدولی فکر اینکه واسه مسجد رفتن و شیک پوشیدن تو روزهای قشنگ این ماه،باید لباس های تمیز باشن،مشغول بکار شدم و بالاخره درستش کردم. اونیکه آخر قضیه مهم بود این بود که مادرم گفت سپید بخت بشی پسرم آخ که از این حرفش چقدر خوشم اومد.امروز بعد افتتاحییه جزء خوانیم،رفتم سراغ قرآن گرد گرفته مون رو طاقچه،که ازبدبختیم از پارسال به اینور یه بارهم لاشو باز نکرده بودم.متاسفانه سرجاش نبود.سراغشو که گرفتم دیدم مامانه در حالیکه گردشو می گیره از راه پله ها پایین میاد.گفتم مگه قرآن جاش تو طاقچه یا کمد نیست؟ گفت دیدم اینور و اونور مونده،برداشتمش وراه پله گذاشتم تو کمد.آسمان بودم افتادم زمین،یعنی چی؟ در طی سال،صدها کتاب رنگارنگ و می خونیم وجلدش هم می گیریم حالا قرآنمون اینور و اونور میافته...) از خجالت نمیتونستم به آیه های قرآن نیگاه کنم.تازه وقتی شروع کردم بخوندنش،گوشی تلفن زنگ زد و برای لحظاتی،با دوستم مشغول شدم مادرم که دیده بود لای قرآن باز مونده همینجوری اومد و گفت، آخه قرآن وسط اطاق باز مونده گناه داره، هاج واج موندم که تا لحظاتی پیش قرآن جاش تو خونه مون معلوم نبود حالا بخاطر یه لحظه باز بودن صفحاتش گناه کبیره هم داره....خلاصه اینکه عزیزان بزرگوار ما آدما اینگونه ایم،همه چیزمون تو یه دقیقه اتفاق می افته،یه لحظه اینوری هستیم،لحظه ای بعد اونوری.بعد اینهمه گفتار،ماه ماه خداست،سعی کنیدبا صدای دلنشین اذان و صدای موذن خو بگیرید،قرآن و کلمات اونو تو درون خودتون هضم کنید،معنویت دلتون را به معنویت مسجد وصله بزنید،دعاهای ناب بکنید،به حرف زدنای خوب عادت کنید،دلتون را بخود خدا بسپارید به احترام میهمان بلند شوید و وضوی عشق بگیرید.در قنوت شکستگی،طلب مغفرت و تعجیل ظهور بخواهید. رمضان را از ته دل احساس کنید و احساس را به معنی درک ترجمه کنیدو سرانجام اینکه رمضان را از ته دل درک کنید.

حديث قدسي :لَو عَلِمَ المُدبِرونَ کَيفَ اشتياقي بِهِم لَماتوا شَوقاً اگر آنان که از درگاه من روي برتافتند ، مي دانستند که چقدر مشتاق آنان هستم ، هر آينه از شوق،جان مي سپردند

پ.ن۶:همیشه می گم دعا درحق دیگران،زودتر مستجاب میشه تا خود آدمی،واسه ی همینم بدوستانی که همیشه با هم هستیم میگم اول دیگران،بعدخودتون را دعا کنید.تا هم دعاتون زودتر مستجاب بشه و هم دعای اونا در حق شما زودتر به ثمر بشینه.یه جایی خوندم بیشتر اذکار و دعاهایی که گاهی وقتا از خداوند طلب میکنیم و مستجاب نمیشه به صلاحمونه و شاید اگه مستجاب بشن ضرر و خسرانی متوجه ما خواهد شد.برای خود دعا کردن و استمداد و یاری طلبیدن هم،بجهت رفع مشکلات شخصی،اعتقاد خاصی دارم.عزیز بزرگوار و مهربونی که در حق حقیرخیلی لطف دارن نوشته بودن هفته گذشته،در کنار مضجع شریف حضرت علی بن موسی الرضا (ع)بیادم بودن و واسم دعا کرده اند.دو سه هفته ای از این بزرگوار خبری نداشتم و کم لطفی هم از طرف اینجانب بود. مناسبت حرفای این بزرگوار درباره دعا و نیایش، منو به فکر انداخت که دنبال روزنه ی امیدی باشم که من هفته گذشته چه کار خوبی انجام داده ام که متناسب اون، تو یه مرحله ای از زمان،از ذهن این عزیز بزرگوار اونهم در کنار ضریح آقا امام رضا علیه السلام خطور کرده و ایشون هم واسه ی حقیر دعا کرده ان،کار خوب و خیری که به ذهنم برسه انجامش داده باشم.خاطرم نیومد.ولی به ذهنم رسید که هفته گذشته مرتکب گناهی شده ام که باید دنبال رضایت گرفتن از صاحبش باشم.اینجا بود که به فکرم رسید شاید اگر این دعا کردن و بخاطر آوردن اون عزیز در اون مکان متبرک،در حق اینجانب نبود حالا من باید منتظر عواقب اون گناه بودم. شاید با دعای خیر ایشون من از مرحله عقوبت رد شده ام.به نظرم دعاها از یه مرحله و از یه نفری شروع و درمرحله و درنفردیگری تحقق مییابندجای شکرش باقیه که افرادی مثل ماها،همیشه ذکر و دعا و صلوات از زبانمون نمی افته و این یعنی اینکه ما خودمون بیشتر مواقع بسیاری از گناهانمون را با همین دعاهای زیرلبی از خودمون دور میسازیم.الا بذکرالله تطمئن القلوب...دل آرام گیرد با یاد خداوند.

پ.ن۷:سفره ی افطارو یادتون هست،دیدین چقدر زیبا چیده میشه،مخصوصاْ اینکه تو ماه رمضون هم بر چیدمان آن فوق العاده افزوده میشه،انواع کوکو با سبزی،انواع مربا و فرنی با نان کره ای و خرما و گردو و پنیر و سایر خوردنی ها و نوشیدنی هایی که زینت بخش این سفره ی قشنگه، ولی یه لحظه هم به بعد از تناول افطاری و وضعیت سفره فکر کنید همه غذاها یا سرو شده اند یا اینکه نصف و نیمه رها شده اند. تمام ظروف دیگه اون تمیزی قبل افطار و ندارن و همه شون کثیف شده اند.امروز موقع افطار وقتی خواستم اون آخر آخرا،سفره را جمع کنم و بنوعی ازخرده نون ها و خرده غذاها پاک کنم یه لحظه به اعمال و رفتارمون و دل مومنین فکر کردم.دل همه ی ما آدما هم، ابتدا مثل اون اول سفره می مونه، خیلی پاکه،خیلی هم تمیزه،کم کم انواع فکرها و انواع اثرگذارهای رنگی و متنوع میاد سراغ دلمون، سفره دلمون مزین میشه، اونم چه جوری و از چه نوعش،اونایی که یکی دوتا می کنند فوراْ خودشون می پرن بالا،این و اون را نمی پرسن، از هرچی دم دستشونه فوراْ می زنن بدن،انگار تمام خواهد شد، حتی سراغ تعارف و بفرما بفرما هم نمی روند.لحظاتی طول نمیکشه که دل آدمی از انواع تخریبی ها پر می شود دیگر حال و روز حتی صحبت کردن هم واسه ی آدمی نمی مونه،عیناْ مثل اون لحظه ای که تا خرخره هر چی دم دستش بوده خورده،و دیگه نای نفس کشیدن هم نداره،اعمال و رفتار کثیف هم،کم کم تو خون و گوشت آدمی رخنه می کنه از یه طرف چاق میشه و بی خیال زندگی و از طرفی عادت به کارهای این چنینی، باعث میشه چرخ زندگی انسان بر مدار ندانم ندانم کاریهاش بیافته...حال دیگه رو جاده غفلت و تباهی می افته و مونده چه جوری و چه موقعی از خواب غفلت بیدار بشه و خودشو از نو بسازه،معلوم نیست.

دستمالو که رو سفره کشیدم روغن غذا که محکم به سفره چسبیده بود بازم پاک نشد مثل اون اموالی که بعضی از ماها دو دستی محکم می چسبیم و ولش هم نمی کنیم.با آب جوش یه کم که روش اثر گذاشتم فوراْ محو شد.فکر کردم بعضی از اعمال و افکارمون هم همینطوره،هرچند پاک کردنشون از صفحه ی زندگی واسمون سخت میاد ولی با اون حلال های مناسب خودش می تونیم به آسونی پاک پاکش کنیم.می تونیم دوباره با اعمال و رفتار های خوب و شایسته،به زندگیمون طراوت و شادابی تازه ای بدیم. پسرم: نمیخوای سفره رو جمع کنی ؟ صدای مادرم بود که عینهو مثل اون تلنگرهایی که بعضی وقتا تو زندگیمون واسه ی بیدارشدن از خواب غفلت،نیازمان هست؟ مرا از فکر و خیال بیرون آورد.سفره را با همه ی فکر و خیالاتم جمع کردم.موقع بلند شدن به این فکر می کردم که چگونه میشه آت و آشغالهای سفره دلمون رابرای همیشه به سطل آشغال بندازیم.

......:خدایا،همون قرآن و مفاتیح همیشگی ام رو طاقچه هست،همونایی که پارسال همین موقع ها نیگاشون کردم.همین موقع ها لای صفحاتشان را باز کردم، میخوام دوباره بازشون كنم ميخوام دوباره نيگاشون كنم،..... please let me

میان پرانتز( ... ): از ماه رمضون ۳ روزش گذشت،۴ جزء قرآنو تا حالا پیش رفتم.هنوز نمازام که قرار بود سر فرصت و اول وقت خونده بشن،اتفاق نیفتاده...بعضی از رفتارهام جزئی تغییر کرده اندولی اکثرشون هنوز بر مدار قبلی هستن.بجز روز اول،دوشب بعدی،توفیق حضور در مسجد محله را نداشتم.روز اول را به پیشواز رفتیم که جمعه بود.نتونستم نماز جمعه هم برم...خوش اخلاقیمو هنوز حفظ کرده اماستقبال برای سلام کردنو هم من برنده ام

پ.ن:۸:امروز،این شیطون کوچولو نذاشت کارهام طبق برنامه پیش برود بنابراین،همه شرح و توضیح پ.ن:۸ امم ،به ایشون اختصاص داره.تا اونجا که وقت داشت از سر و کولم بالا رفت،وقت استراحتمو ازم گرفت.جیغ و دادهاش سرمو برد و خلاصه،امروزمان نیز اینگونه گذشت.فکر کنم یه دو ، سه ساعتی جیغ کشید و باحضرتعالی(بنده ی حقیرو میگم) کشتی گرفت! آخر سر،داد منو هم در آورد.به نظرم یه جورایی به بچه گیای یکی رفته،اوخ اوخ !!!نگو نگو !!! اگه اینجوری بوده باشه،عجب شیطون بلایی بوده... این حضرتعالی،

پ.ن.۹:وَ هَذَا كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ فَاتَّبِعُوهُ وَاتَّقُواْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ و اين خجسته كتابى است كه ما آن را نازل كرديم پس از آن پيروى كنيد و پرهيزگارى نماييد باشد كه مورد رحمت قرار گيريد(انعام ـ ۱۵۵)

قُلْ إِنَّ صَلاَتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيَايَ وَ مَمَاتِي لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ بگو در حقيقت نماز من و [ساير] عبادات من و زندگى و مرگ من براى خدا پروردگار جهانيان است (انعام‌ـ ۱۶۲)

قَالاَ رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَ إِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ.گفتند پروردگارا ما بر خويشتن ستم كرديم و اگر بر ما نبخشايى و به ما رحم نكنى مسلما از زيانكاران خواهيم بود.(اعراف ـ۲۳)

امروز وقتي شروع به خوندن جزء قرآنم كردم به اين سه آيه بالا برخوردم.و اينكه،قرآن چه كتاب راهگشا و مشكل گشائيست و صد البته جايگاه ومنزلت آن در نزد ماها كجاست؟ اينكه همه ي نماز و روزه و عباداتمون، واسه ي خود خود خداست و خدا را باید و در كجا جستجو كنيم.و اينكه،خدايا:۱۰۰٪۱۰۰بر جسم و بر روح خودمان ظلمها كرده ايم.چه بسيار در دام مكر و حيله هاي شيطان و شيطان صفتان افتاده ايم و اگر خود خودت از ما نگذری،واي بر ما و واي بر ما....خدايا:باز ماه،ماه خودته، نظري،‌لطفي،‌عنايتي....دستی بگیر و بلندمان کن...

اين برنامه ي ماه عسل خودمون هست!همونيكه باز احسان خودمون اجراش مي كنه،امروز عجب برنامه اي شد.مهموني عزيز به برنامه دعوت كرده بودند كه بدليل تصادف رانندگی،نقص جسمي داشت ولي!!! انصافاً نقص جسمانيش در پشت اراده ي قوي و محكمش محو شده بود،بيچاره احسان هر چي پرسيد،جواب قانع كننده و محكمتر از سوال خودش دريافت كرد....بعضي وقتا احساس مي كنم ما بايد ناقص بودیم.ما بايد برای مدت یا لحظاتی نقص داشتیم.ما بايد یه چيزيمون می شد تا می رفتیم دنبال اون اصل اصليه! بايد يه زمونایی،یه جورایی گم بشيم تا دوباره پيدا شيم.... همين.

یک سوم قرآنو امروز تموم کردم ولی....تو این ۱۱ جزء خونده شده،اونیکه باید بودم،نبودم.اونیکه باید می شدم،نشدم،و تنها در این ۳ آیه ی بالایی،کمی تامل کرده و لحظات کوتاهی فکز کردم.خدایا:دریاب. این دربدر عصیانگر را.یعنی اینقدر بی کفایت و بی لیاقت شده ام.تازه،پس از گذشتن حدود ۳ سال از نوشتن و گشت و گذار تو وب،امروز ضمیمه ی محترم قرآن کریم را به پیوندهام سنجاق زدم.مبارکم باشه.

نیت می کنیم روز ۶ ام ماه مبارک رمضان را روزه می گیریم قربة الي الله، نيت يعني ياد بگيريم،دست ،پا،گوش،چش،دهان،دل و همه ي اعضاء و روح آدمي در اختيار خدا باشد. بسم الله... و والسلام.یه چیز دیگه،سر ابتدا و شروع جزء ۱۰ بياد همه دوستان هم وبلاگي،عزيزان،اموات و حتي اونايي كه از راه دووووووووورررر و از سرزمين ديگري ي ي ي ي التماس دعا كرده بودند.بودم.فردا اولین ۵ شنبه ی ماه مبارک است،روح امواتمون چشم براهه،سر مزارو فاتحه خونی یادمون نره،راستی...فاتحه برای خودمون هم یادمون نره،تعجب نکنید برا خودمون،آره می رسه،فاتحه به حی و حاضرا هم می رسه تنها مختص اموات و درگذشتگان نیست.منم یه کوچولو مزاری دارم اونجا که رسیدین فاتحه ای بخونید.قول میدم جبران کنم.

پ.ن ۱۰:امروز هر کاری کردم که یه چیزی به ذهنم بیاد تا از اونجا،شروع به نوشتن کنم مغزم یاریم نکرد.آخر سر باز رفتم سراغ جزءی که تازه تمومش کزده بودم تا بلکه بتونم سر صحبتو از اونجا بگیرم.فکر کنم تا حالا شده که همه ی ماها،وقتی تو خونه،تو ادراه،تو مدرسه و اصلاْ همه جا...به موضوعی خاص بر میخوریم و یامیخواهیم در مورد مطلب یا مطالبی بر اطلاعاتمون افزوده بشه، می ریم سراغ کتابهای مرتبط با اون مطلب... و یا اگه دنبال معنی خاص لغتی باشیم سراغ فرهنگ عمید و یادر زبان انگلیسیDictionary.... اما،قصدم از گفتن اين مطلب اين بود كه تا بحال شده از خودتون سوال بكنيد كه بهترين ديكشنري عالم و يا همون فرهنگ عميد خودمون،کتاب خدا،قرآن مجيده...شكر خدا حداقل تو ماه رمضون،توفيقي حاصل ميشه كه بتونم يه دوري تو اين مجموعه عظيم و لايتناهي بزنم و دل زنگار گرفته ي خود را با جواهر كلمات دلنشينش،غبار روبي نمايم.تو جزء هاي امروزم به اين آيه ها برخوردم...

فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ پس چون قرآن مى‏خوانى از شيطان مطرود به خدا پناه بر (نحل _ ۹۸)

مَا عِندَكُمْ يَنفَدُ وَمَا عِندَ اللّهِ بَاقٍ وَلَنَجْزِيَنَّ الَّذِينَ صَبَرُواْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ آنچه پيش شماست تمام مى‏شود و آنچه پيش خداست پايدار است و قطعا كسانى را كه شكيبايى كردند به بهتر از آنچه عمل مى‏كردند پاداش خواهيم داد (نحل _۹۶)

فَكُلُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّهُ حَلالًا طَيِّبًا وَاشْكُرُواْ نِعْمَتَ اللّهِ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ پس از آنچه خدا شما را روزى كرده است‏حلال [و] پاكيزه بخوريد و نعمت‏خدا را اگر تنها او را مى‏پرستيد شكر گزاريد (نحل _۱۱۴)

إِنَّ اللّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَواْ وَّالَّذِينَ هُم مُّحْسِنُونَ در حقيقت ‏خدا با كسانى است كه پروا داشته‏اند و با كسانى است كه آنها نيكوكارند (۱۲۸)

دريك كلام،براي اينكه از زمين و از زمينيان جدا شده و خدايي شويم قبل هرچي بايد از دست اين شيطان رها شويم،و آنهم چه بهتر از موقعی كه در پیشگاه کتاب الهی نشسته ایم،برای یاری جستن از درگاه باسعادت خدا و رهایی از هرگونه وسوسه های ابلیس رجیم،خود را به ریسمان الهی چنگ بزنیم.حال اگه دقيقاً به اين مسئله فكر كنيم كه بيشتر افكار و اعمال غلط انداز ما تو زندگي،چقدر در تعالي و يا برعكس،نابودي زندگي ما تاثير دارد به اين نكته مي رسيم كه خداوند مهربان چه زيبا فرموده است كه اگر همه موارد و نكاتي را كه باعث رشد و تعالي انسان مي گردند.رعايت كنيم هم در مسير زندگي موفق خواهيم بود و هم اينكه،به آنچه در اين راه،سد راهمان خواهند شد پشت پا خواهيم زد. و چه بسا خوشتر آن است به آنچه در اين را ه سفارش شده است عمل كنيم تا مايه ي سرافرازي و سربلندي خود را فراهم سازيم.در اين ميان استفاده از روزي هايي كه براي ما سفارش شده است موجبات بركات، و عمل كردن به غير اين مدبرات،باعث فقر و ناچيزي ما خواهد بود.لازم است در اين راه تقوي الهي پيشه كرده و صابر باشيم كه خداوند متعال با نيكوكاران و پرهيزكاران است.

(....):اين برنامه ي احسان بود كه واستون مهمونشو معرفي كرده بودم،ديروز احسان مي گفت بدليل استقبال مردمي،مهمون اونروزمون را دوباره دعوت خواهيم كرد.پيشنهاد مي كنم اينروزا گوش بزنگ باشيد برنامه ماه عسل،همه روزه ساعت ۷بعداز ظهر از شبكه ۳...يواشكي مي گم اسم مهمونشون، خانم ثمره کمالیان بود.راجب برنامه گفتم اینم بگم تو همون برنامه یه پلکانی گذاشتند،که مهمونا، گاهی وقتا از اون پایین میان و گاهی وقتا ازش بالا میرن، احسان اونروز حرف قشنگی زد،گفت ما تو برنامه،پلکان گذاشتیم واسه ی اینکه،آدما گاهی وقتا باید از اون بالا برن وخدایی شن،و گاهی وقتا،باید از اون پایین بیان و خاکی شن،یعنی تو مراتب معنوی و دینی سعی کنن خودشون را اونقدر بالا بکشن که به اون نهایت نهایت که خداست برسن و تو زندگی روزانه اشون،اونقدر خودشون را کوچیک کوچیک بکنن که آدم بودنشون مشخص شه.راستی،شنیدم ثمره کمالیان،عید فطر،میهمان ماه عسل خواهد بود اونم با مادرش...

اونروز راجع به صرفه جويي در مصرف آب بحث بود.شنيده بودم با كمترين مقدار آب هم ميشه وضو ساخت.ليوان آبخوري را پر كردم و تصميم گرفتم با نهايت صرفه جويي باهاش وضو بگيرم.باور كنيد بيشتر از نصف ليوان هم باقي موند كه اونو هم پاي گلدون ريختم.كلوا و اشربوا و لاتسرفو ان الله لايحب المسرفين( اعراف ـ ۳۱)

جزء ۱۵ قرآنم هم تموم شد ولي اونيكه بايد و شايد واسم مي موند.همين سه چهار آيه ي بالائي بود كه تازه، رو اونا هم فكر مي كنم.....Entreaty of prayer

پ.ن ۱۱:نمیدونم تو این ده روزی که از ماه رمضون گذشت آيا،دقایقی مثل بنده ی حقیر نشستین و فکر کرده این یا نه؟ هر چند از قبل می دونیم که ماه،ماه خود خداوند است و از اولین لحظات اون تا آخرش،خیر و برکت توشه،ولی شاید حتی دقایق کوتاه،با مکث و حوصله ننشسته و به این موضوع خیر و برکت این ماه فکر نکرده ایم،از همون روزهای اول ماه رمضون، حتی اونایی که آخرهای ماه مبارک شعبان به پیشواز این ماه قشنگ رفته اند حتما حتماْ به دیده خود و به عینه این خیر و بر کت را از نزدیک دیده و احساس شيرين اونو چشیده اند،اصلاْ روزی که بنام خداوند مهربون مهر می خوره و زبان و گوش و دهان و دست و پا بخاطر اون، از اعمال وحرکات معمولی و روزانه کنار گذاشته شده و از بن در اختیار و در اطاعت خدا قرار می گیرد باید هم شاهد خیر وبر کت برای صاحب خودش بوده باشد.یه کوچولو اگه از سفره افطاری شروع کنیم می بینیم انواع غذاهای رنگارنگ، خودبخود سر سفره چیده میشه، این در حالیست که شاید عین این غذاها در روزهای عادی هم سر سفره بیاد ولی لذت و عطری که غذای سفره ی افطاری با اون طعم خاص و با اون ولع و احساس خاص خودش داره، به جرات می توان گفت که هیچ سفره ي دیگری نداره، نشستی توی خونه،می بینی تا سفره اومد وسط اتاق،یکی در میزنه،سلام علیکا هم فرق کرده اند رنگ رمضونی بخود گرفته اند،سلام بفرمائید خوش اومدید طاعات عبادتتون قبول، مارو هم حتما دعا بفرمائید التماس دعا تو این شب و روزهای قشنگ....ببخشید همسایه دیدم اول ماهه و داشتم نونوایی نون می گرفتم گفتم دو تا نون خشخاشی و تافتون هم واسه ی شما بگیرم بفرمائید برکت خداست قابل نداره هنوز گرمه....نونارو از دست همسایه می گیری تشکری هم می کنی ،ناگهان یه جیزی یادت می افته....همسایه:Wait a minute به درون خونه بر مي گردي يادت مي افته عصري شما هم ميوه ي نوبرانه فصل و گرفته اي هر چند كمه، ولي باندازه سه چهار دونه اي هم كه شده توي بشقاب ميوه خوري مي زاري و برمي گردي دم در.. ببخشين همسايه قابل شمارو نداره هر چند كمه ولي نوبرانه هست ديگه....پشت سر همسايه،درو مي بندي،به همين سادگي تو اين ماه قشنگ با يه كار كوچيك ولي خوب، موجبات رحمت خداوند و ثواب و دعا را فراهم كرده اي، هم شما و هم اون همسايه عزيز و گرانمايه اتون، گوشي تلفن بصدا در مياد يكي از فاميل هاست، سلام آش با سبزي تازه درست كرده بودم يه كاسه فرستادم الانه ميرسه در و زود باز كني؟ داخل آشپزخانه وارد نشده،دوباره بر مي گردي جلوي در... اينبار تو دست تو هم،چهار پنج تا كوكوي خوشگل و سرخ شده سيب زميني است كه با جعفري و تربچه تزئينش كرده اي، آشو مي گيري و عوضش كوكو را ميدي و اينبار مياي تا بشيني افطارتو بكني، تا اينجا اگه به بركت سفره فكر بكني مي بيني ضرر نكرده اي هيچ، منفعت هم برده اي سواي تبادل غذاها با همسايه و فاميل،سواي مكاتبه وسلام عليك هاي محبت آميز،حالا توي سفره، نان سنگگ خشخاشي با آش رشته هم مهياست صداي ملكوتي و روحبخش اذان بگوش ميرسه...توي نغمه دلنشين اذان بيشتر از همه، الله اكبر و حي علي خيرالعمل تو اين لحظات،معني خاصي بهت ميده،الله اكبر بخاطر عظمت وبزرگي خداوند مهربون كه در عرض چندين ثانيه، چيكارها ميكنه و چيارو از اين رو به اون رو ميكنه و حي علي خير العمل، بخاطر احساس دروني خودت، كه بدوني با انجام دادن هر چند كارهاي بسيار ريز و كوچيك ولي خوب،مي توني هم تو اين دنيا رستگار شي و هم براي اون دنيات ره توشه اي داشته باشي.

(....):امروز عصري به نكته جالبي برخوردم عزيز مهربوني در خونه مون را زد و لحظاتي همكلاممون شد توي صحبتهاش لاي كيف دستيشو باز كرد به اندازه ۳ تا، آره تعجب نكنيد درست به اندازه ۳ تا گردوي سبز از توش درآورد،گفت:خودتون خوب مي دونيد كه امسال سرما زدگي داشتيم تو اون باغ به اون بزرگي مون،با اون همه درخت گردو تنها يه درخت تونسته ۵۴ تا گردو را حفظ بكنه كه تازه اوناهم كرم خورده و سياه شده اند.گفتيم نوبره بر حسب فاميل ها تقسيم كرديم اين ۳ تا هم سهم خونه ي شماست.باز رفتم تو اون فكرهاي عجيب غريبم، تو كارخونه ي اين خداي مهربون چيا مي گذره، اصلاً چيا توش هست چيا تو سرنوشت ما آدماست با اين كارامون، اين چرخ گردون مي خواد مارو تا كجا پیش ببره؟ اين گردونه كه بدست اين آدم دو پا حتي جاي تابستوناش با زمستوناش عوض ميشه؟ یه هو زمستون مي بيني تو بعضي جاها درختا شكوفه ميدن؟ يا برفاي قطبي تو اون سرماي سوزناك قطب كه ميگن زمستوناش ۶ ماهه وتابستوناش هم ۶ ماه،‌دارن بدست ابتكارات اين ابوالبشر ذوب ميشن؟ خب با اينهمه شق القمراي اين آدم چلفتي، بايد هم منتظر اين چنين حوادثي باشيم كه تو بهترين نقطه از كشور عزيزمون،تو يه منطقه خوش آبهوايي،از يه باغ چند هكتاري،يه سر انگشتي گردو بدست بياد.

به نظرم اينا همه اش امتحونايه كه داريم خودمون نتيجه شو، پس ميديم نه به اون ناشكري هامون، كه تو زمونايي كه داشتيم حتي به همسايه مون هم يه سطل كوچيك نداديم،نه به اون ساعاتی که تو ماه رمضون،به بهانه جمع آوری محصول و گرمای طاقت فرسا،عذر روزه گرفتن رو خواستیم و نه الان به اين روزامون، که در حسرت همون محصولات فراوانمون موندیم که از در و دیوار باغامون به بیرون سرازیر می شدند.البته سراغشو هم دارم عزيزاني را كه چه محصولشون عايد بشه چه نشه، از اون مقدار برداشتيشون به در و همسايه ها احسان مي كنند و بالطبع كمابيش به بركت همين احسان و بخششون، تو باغاتشون،حدالمقدرور از انواع ميوه جات بقدر کفاف موجود است.

اين پي نوشت هم اينگونه گذشت عزيز بزرگوارم كه از راه بسيار دوري احساس لطف داشتين،اومدم بگم هر چند بدليل بعضي نكات آپ كردن برايم مقدور نبود ولي نظر قشنگتون يه كمي حال و هوايم را دگرگون كرد انصاف نيست ما تو اين همه راحتي ،از همه جهات كه خودت خوب ميدوني باشيم و شما تنهاي تنها تو اون سر دنيا،به كلمات و چرند و پرندهاي من خوش باشين و منهم باقتضاي موقعيتم از شما دريغش نمايم.فعلاً اين چند دستخط ناقابل تقديم شما، تا ببينم پي نوشت های بعدي ام چگونه رقم خواهد خورد.دعایمان کن دل واگویه تان هم به گوشمان رسید.

همولايتي هاي عزيز و مهربونم، تو اين ماه،دل همه ي ماها به بركت مهموني خدا مي شكنه اين امتحونا را بنوعي واسه ي خودمون تجربه كنيم،به مقدار كفايتمون مهربوني كنيم،بقدر وسعمون،بخشش كنيم، تو دریای رجمت شناوریم و دنبال آب می گردیم مبادا روزی در حسرت این لحظات شیرین،انگشت به دهن بمونیم،بدونيم،نتیجه ی همه کارهای خوبمون را حتماً خواهيم گرفت.يا لطيف...خودت خدايمان باش.

بعضی وقتا،طعنه ها و کنایه های بعضی ها،آدمو از خواب بیدار میکنه، بجای خوابیدن و دست و پا سست شدن،چه بهتر که باشی و محکمتر از قبل باشی.خدایا گفته بودم که فقط فقط خودت،بازم میگم فقط فقط خودت.سنگ صبور عزیز،ممنونم، اینو از شما یاد گرفتم.هرجا باشی زیر سایه ی حق.(صبح۱:۱۵:۳۰روز دوشنبه۹/۶/۸۸)

پ.ن ۱۲:در صحرا هیزم های بزرگ را همراه هیزم های خرد و کوچک روشن می کنند.در عالم نیز همین طور است.گناهان بزرگ با گناهان کوچک شروع می شود.به همین خاطر قرآن،روی ریزها،روی کوچک ها حساس است و می گویدیادتان باشد اگر به سراغ شر و شرارت بروید ولو کم یا کوچک و ناچیز،نتیجه ی آنرا خواهید دید.من یعمل مثقال ذرة شراً يره....

(....): یکی اومده بود رو خط و صمیمانه التماس دعا میکرد.می گفت واسه یه کار شخصی تو یه مرحله ای گیر کرده است. با خود میگم ماها،آره مخصوصاْ ماها، بازم با خط درشت می نویسم ماها،همیشه اینجوری هستیم،عوض اینکه بگیم بابا ! طرف جوونه،و پر انرژی است و کار بلده... و بیائیم از دستش بگیریم و کار یادش بدیم، همون اول کاری اونقدر سوال پیچش می کنیم و اونقدر تو سرش می کوبیم که آخر سر،خودش با زبون خودش مياد و ميگه،اصلاْ من شغل و کارو نمی خوام که نمی خوام. به يارو مي گم، عزيز،فکر کن این عزیز هم عین یکی از عزیزای درجه ONE خودت،اونوقت، اونوقت باز، اينجوري رفتار مي كردي، از اين اتاق به اون اتاق، از اين اداره به اون اداره...چه جوري بگم آخه! خدا سر عزيز دردونه هاي خودت هم اين بدو بيا هاي اداري را بياره،آخه ميدونين،‌ما كه مث بعضي از اينا و از اونا، از اين كارا بلد نيستيم كه........، بيچاره مادرامون تسبيح پشت تسبيح بندازن و واسه ي تموم شدن كارهاي اداري و استخداميمون،نذر و نياز بكنن؟ چه شود يكي از اين دعاهاي ناز و مشدي مادرامون،تو ساعت خوشش بيافته و اون دعاي برعكسشون دامن خود اينارو بگيره، اونوقت دنبال هفت آسمون بگردن كه چرا كارهاشون لنگ مي خوره، و خودشون بيافتن تو هچل اين علافي هاي خود درست كردشون.....

ده،دوازده روزش گذشت،رمضونو مي گم، به همين سادگي....چيكار كردين؟چيكار نكردين؟ چيا برداشتين؟چيا رو زمين گذاشتين؟خوب بودين؟‌بد بودين؟ ما كه بقول بعضي ها... هي !!! همچين..... من جزء بيستم را رد كردم حداقل تو اينكار جدي بودم،‌ اگه خوب فكر بكنين!هنوز چند روزي فرصت هست واسه ي جبران مافات،دهه ي مغفرت ماه رمضونه، اگه خودتونو پيدا كردين كه بايد تو اين دهه پيدا بكنين اگه هم كه نه! بخشش و عفو و ايناش...ديگه موند واسه رمضون سال آينده،‌مگه اينكه گفتن عرفاتي پيش بياد و اونجا آمرزيده شيم.كه اونم به نظرم با اين سبك و خيالات ماها،‌جور در نمياد.فعلاً....

پ.ن۱۳: خواستیم بگیم بابا مثل هر شب نان ندارد اما بلد نشدیم.....

یاد دارم در غروبی سرد سرد
می گذشت از کوچه ی ما دوره گرد
... داد می زد:کهنه قالی می خرم.
کاسه و ظرف سفالی می خرم
اشک در چشمان بابا حلقه بست.
عاقبت آهی کشید،بغضش شکست.
اول ماه هست و نان در سفره نیست.
ای خدا شکرت ولی این زندگیست؟
بوی نان تازه هوشش برده بود.
اتفاقا مادرم هم روزه بود.
خواهرم بی روسری بیرون دوید.
گفت:آقا سفره خالی می خرید.

سنجاق بزنيد به جمع دعاهايتان جهت گشايش كاراونایی که ....... با تشكر ويژه از Nazanin

پ.ن ۱۴: عقربه های قبله نما را دیده اید که پیوسته لرزان هستند،مگر زمانی که همسو با قبله باشند. دل آدمی نیز همین طور است لرزان و مضطرب است مگر اینکه با خدا همسو شده و همواره در یاد خدا باشد و پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم دلی آرام داشت چرا که پیوسته در یاد خدا بود.

لا یقوم و لا یجلس الا بذکر. در تمام نشست و برخاست ها یاد خدا می کرد البته نه این معنا که تسبیح بدست داشت بلکه،* هر کجا می خواست کاری انجام دهد می گفت اگر خدا الان جای من بود چی می کرد و یاد خدا به این معناست. *

کم کم داریم به نیمه ی ماه مبارک نزدیک می شویم به همین زودی نصفش تموم شد اصلاْ نفهمیدیم از کجا اومد و به کجا رفت حضرت علی علیه السلام می فرماید فرصت ها چون ابر در گذرند. واقعاْ هم همین طور است ماه رمضان سه دهه دارد که الان تو دهه مغفرت اون هستیم هنوز فرصت باقیست هنوز وقت داریم که گم کرده را پیدا کنیم هنوز فرصت داریم که دلامونو بتکانیم و هنوز ...... راستی لیالی باعظمت قدر هم در راه است شب نوزدهم، بیست و یکم ، بیست و سوم...مبادا ساده از کنارشون بگذریم مبادا اون شبا خواب بمونیم مبادا سرنوشتمون را به اما و اگر بگذاریم تو این شبا و روزا هیچ تبصره و نمره ی اضافی شرط نیست مردودی ها هم قبولند، کافیه یه کمی خودمون را بتکونیم خودمونو بشکنیم خودمونو از دایره این دنیای مافی بیرون بکشیم اونوقت، اونوقت می فهمیم که آسمونی شدن چه لذتی دارد.

(....):وقتی برای خوندن یه آیه،فضیلت و ثواب یه ختم کامل قرآن عطا میشه،لطفاْ بفرمائید ختم قرآن... واسه رهایی از بند شیطون ایندفعه خدارو سفت و محکم چسبیدم هر چند هر از گاهی یه راه و روشی واسه گول زدن بر میداره که خودم هم توش می مونم ولی به نظر خود خودم این دفعه محکمتر از قبل جلو اومدم و اینو خودم بنوعی احساس می کنم. نزدیکای جزء ۲۵ هستم تو هر جزئی که تموم کردم دونه دونه یادتون بودم همه را به نوعی در اون جزءم دخیل کردم ولی اینجا هم من یه خواهشی دارم، دارم سفرنامه مو واسه ی جشنواره رضوی امسال آماده می کنم یکی هم نه! دوتا نوشتم هر دوتاشو هم می فرستم شما هم اگه دلتون می خواد هم من مسافر توس بشم و هم اینکه انشاءالله اونجا واستون دعایی بکنم یه کمی واسه این حقیر،بهمراه دعاهاتون دعایی بکنید.همین...

زندگی مثل یه اتوبوس شلوغ می مونه،وقتی که سوارش میشیم می بینیم جا برای نشستن نیست و وقتی هم جا برا نشستن پیدا می شه، راننده داد می زنه آخر خطه.پیاده شین....

میلاد با سعادت حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام بر همه ی عاشقان مبارکباد.

*.*:همیشه تو ذهنمون اینجور جملاتو زنده نگه داریم.